Przychodnia.pl
Dionizego, Teofila   Czwartek 2. Października 2014r
Amazonka po operacji - Poradnik dla kobiet po odjęciu piersi
Słowo od Autora

Jakość życia kobiet po mastektomii w znacznej mierze zależy od prawidłowego przebiegu rehabilitacji. Proces ten powinien rozpocząć się już przed zabiegiem operacyjnym. W okresie tym należy pomóc kobiecie w akceptacji faktu, że utrata piersi jest ceną za uratowanie życia. Rolę tę spełniają „OCHOTNICZKI” kobiety, które przeszły leczenie raka piersi oraz profesjonaliści, w szczególności psycholodzy i fizjoterapeuci.Wkrótce po operacji kobieta powinna zaopatrzyć się w protezę, która ciężarem, wielkością, kształtem, konsystencją, a nawet kolorem powinna odpowiadać zachowanej piersi. Obecnie dzięki postępom w chirurgii plastycznej, istnieją możliwości odtworzenia piersi, co przywróci kobiecie jej poprzedni wygląd. Operacja odtwórcza piersi jest elementem nowoczesnego leczenia raka piersi. Wykonując odpowiedni zestaw ćwiczeń i przestrzegając zasad postępowania z kończyną strony operowanej można dojść w krótkim czasie do pełnej sprawności fizycznej i równowagi psychicznej, z wiarą w trwałość wyleczenia.

Autor poradnika - dr Krystyna A. Mika
PRZEDMOWA
Odjęcie piersi jest ciężkim przeżyciem dla każdej kobiety. W nowej sytuacji spowodowanej operacją nasuwają się różne pytania, na które należy odpowiedzieć. Porady mają służyć temu celowi. Można znaleźć w nich wyjaśnienie wielu podstawowych spraw, co ułatwi przystosowanie się do życia w nowych warunkach. Przedstawiono w niej również ćwiczenia ruchowe - które wykonywane systematycznie - zapewniają sprawność fizyczną, oraz wskazówki - jak należy zachowywać się, aby uniknąć niekorzystnych następstw zabiegu. Stosowanie się do podanych zaleceń zapewni kobiecie sprawność oraz dobre samopoczucie, co będzie najlepszą nagrodą za wytrwałość.

Prof. dr hab. med. Andrzej Kułakowski


Uwagi o zachowaniu się po powrocie ze szpitala.
Powrót ze szpitala do domu rozpoczyna etap przystosowania się do życia w warunkach zmienionych przez operację, po której organizm kobiety jest osłabiony. Z każdym dniem kobieta będzie jednak silniejsza. W życiu codziennym, w pracy zawodowej i w czasie wykonywania czynności domowych należy pamiętać zarówno o wskazówkach lekarza, jak również o tych zamieszczonych w książeczce.
Jednym z ważniejszych problemów, które zwykle trzeba rozwiązać po powrocie do domu, jest udzielanie odpowiedzi na pytania dotyczące operacji, a stawiane przez bliskich oraz otoczenie. Najbliższym tzn. rodzinie i przyjaciołom, można szczerze opowiedzieć o swojej sytuacji, gdyż oni zrozumieją ją i mogą chcieć być pomocni.
Pytania osób obcych można zbyć zdawkową odpowiedzią: taką, jaką uzna się za stosowną, lub taką, która w danej sytuacji jest wygodniejsza.
Dla utrzymania zdrowia w przyszłości ważna jest informacja dotycząca jego stanu w momencie opuszczania szpitala, a uzyskana od lekarza. Niecelowe, a nawet szkodliwe jest snucie domysłów na temat swojego zdrowia. Należy usilnie dążyć do uzyskania sprawności psychofizycznej, gdyż jest to jedyna droga do całkowitego przystosowania się do życia w nowych warunkach.
Problem współżycia małżeńskiego
Amputacja (odjęcie) piersi nie pozbawia kobiety możliwości współżycia seksualnego, które można podjąć w zależności od chęci obojga małżonków lub partnerów.
Należy zdawać sobie sprawę z tego, ze brak piersi oraz blizna pooperacyjna mogą wywoływać ujemne odczucie u współmałżonka lub partnera. Po pewnym czasie przyzwyczaja się on zwykle do tego stanu, ale wymaga to jednak umiejętnego postępowania ze strony kobiety. Po powrocie ze szpitala do domu powinna ona zawsze, nawet w nocy, nosić protezę piersi w odpowiednio dostosowanym staniku. Jest to ważne ze względu na współmałżonków i dzieci. Czynności higieniczne należy wykonywać dyskretnie, a toaleta powinna być szczególnie staranna, nie ujawniająca defektu fizycznego. Jeśli małżonek chce obejrzeć bliznę pooperacyjną, trzeba mu ją pokazać. Należy stanowczo stwierdzić, że czas działa korzystnie dla obojga partnerów i po pewnym czasie nie ma żadnych zahamowań we współżyciu seksualnym. Kobieta po przebyciu operacji piersi jest osobą zdolną do ofiarowania i przyjęcia miłości oraz może zapewnić trwałość małżeństwa i rodziny.
Kilka uwag o sprawie ubierania się
Należy pamiętać, że poza bliskimi osobami otoczenie nie wie o przebytej przez kobiet amputacji piersi. Konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad, które pomogą kobiecie ukryć ten fakt, a jednocześnie zapewnią jej lepsze samopoczucie. Podstawową zasadą jest, aby bliskim i otoczeniu nie przypominać swoim zachowaniem i ubiorem o istniejącej sytuacji. Należy dążyć przede wszystkim do właściwego uzupełnienia ubytku piersi. Ze względów kosmetycznych oraz w celu zapobiegania powstaniu wadliwej postawy konieczne jest noszenie odpowiednio przystosowanego stanika z protezą piersi, której ciężar, kształt i inne cechy powinny odpowiadać pozostałej piersi. Proteza umocowana w odpowiednim staniku, imituje doskonale pierś. W sprzedaży znajdują się także wybrane asortymenty ubioru np.: bielizna nocna przystosowana do protezy i inne. Ubiór domowy powinien być luźny i bez dużego dekoltu. Z jednej strony ukrywa on protezę, z drugiej zaś umożliwia swobodne wykonywanie prac domowych oraz zalecanych ćwiczeń i ułożeń kończyny górnej po stronie odjętej piersi. Powinno się dobierać materiały przewiewne i higroskopijne, przystosowane do czystego prania. Podobnie w ubiorze noszonym przy wykonywaniu pracy zawodowej należy unikać zbędnych dekoltów. Dekolt można przystroić odpowiednim kołnierzykiem lub apaszką czy koralami, które są szczególnie przydatne w razie przebarwień skóry szyi po zastosowaniu napromieniania. Należy unikać strojów bez rękawów, w których mogłaby być widoczna blizna pooperacyjna. W razie obrzęku kończyny po stronie operowanej zaleca się noszenie ubiorów z luźnymi, średnimi lub długimi rękawami. Nieco uwagi należy poświęcić również ubiorowi odpowiedniemu do uprawiania sportów. Dotyczy to głównie kostiumu kąpielowego. Zaleca się kostium jednoczęściowy z małym dekoltem z przodu oraz szerokimi ramiączkami. Przy wychodzeniu z wody trzeba umiejętnie i zręcznie odcisnąć wodę z okolicy protezy. Można to zrobić dyskretnie w czasie wycierania się ręcznikiem lub pozorując ruch poprawiania czepka uciskać łokciem okolic protezy. Ubiór do uprawiania innych sportów nie może mieć dużego dekoltu i wąskich ramiączek. W razie obrzęku kończyny trzeba nosić bluzeczki z luźnymi rękawami. Nie należy unikać życia towarzyskiego, ale trzeba pamiętać o dobraniu odpowiedniego fasonu stroju wizytowego lub balowego. Ogólne zasady przystosowania stroju sa podobne do już omówionych. Można dekoltować się stronę z zachowaną piersią, stosując tzw. dekolt asymetryczny. Wiele możliwości w zwiększeniu atrakcyjności stroju daje stosowanie draperii po stronie operowanej, pelerynek, szal6w i innych ozdób. W razie obrzęku kończyny zaleca się luźne rękawy o różnej długości (z wyjątkiem krótkich).
Zasady postępowania w życiu codziennym
Postępowanie kobiet po leczeniu raka piersi nie może ograniczać się wyłącznie do ćwiczeń ruchowych. Musi ono zawierać również dostatecznie często powtarzane, wysokie ułożenie kończyny w czasie snu, wypoczynku i pracy. Stwarza to dogodne warunki fizyczne zapobiegające powstawaniu lub powiększaniu się obrzeku. Sposób ułożenia kończyny na specjalnym „klinie” w czasie snu i wypoczynku przedstawiono na rycinach 1, 2, 3.


W czasie wykonywania pracy zawodowej należy również przestrzegać możliwie wysokiego ułożenia kończyny. Jeżeli jest to niemożliwe, należy okresowo jak najczęściej unosić w górę kończyny strony operowanej i wykonywać ćwiczenia ułatwiające odpływ chłonki. Jeżeli występuje duży i długotrwały obrzęk kończyny, konieczna jest zmiana pracy na inną, która mniej obciążałaby kończynę.
Z tych samych względów należy dążyć do możliwie wysokiego ułożenia kończyny, np. w pozycji siedzącej układając na oparciu krzesła lub na stole czy biurku. Jeżeli kończyna musi być opuszczona w dół, należy unikać jej obciążenia.
W wypadku wystąpienia obrzęku należy zgłosić się do lekarza prowadzącego leczenie.
Masaż
Całkowicie odrębnym i nastręczającym najwięcej trudności problemem jest występowanie obrzęku limfatycznego kończyny strony operowanej u pewnej liczby osób po amputacji piersi. Po radykalnej operacji w wyniku usunięcia węzłów chłonnych dołu pachowego i jego okolicy mogą wystąpić trudności z prawidłowym odpływem chłonki (limfy) z kończyny strony operowanej. Jako leczenie uzupełniające stosuje się często radioterapię, która może dodatkowo uszkodzić tkanki okolicy napromienianej, zwiększając zagrożenie obrzękiem.
Bardzo przydatny w zapobieganiu obrzękom i w walce z utrwalonym obrzękiem jest masaż usprawniający odpływ chłonki.
Automasaż usprawniający odpływ chłonki jest to masaż kończyny górnej strony operowanej wykonywany przez sama pacjentkę. Wykorzystuje się w nim techniki masażu klasycznego, a mianowicie: głaskanie, ugniatanie, oklepywanie. Należy go wykonywać 2 razy dziennie, rano i wieczorem, przez około 10 minut. Wszystkie ruchy masażu wykonuje się w kierunku dośrodkowym - do siebie.
Kończynę należy ułożyć na klinie lub oprzeć o ścianę, tak by była uniesiona do góry. Masaż rozpoczyna się od głaskania barku, następnie przechodzi do głaskania całej kończyny górnej od palców do barku. Po wstępnym przygotowaniu ujmuje się kończynę górną chwytem obręczowym w okolicy nadgarstka (kciuk od spodu, palce od góry) i przesuwa się na początku ruchem ciągłym, lekko przyciskając, a następnie ruchem ugniatającym. Równocześnie wykonuje się oklepywanie kończyny, zaczynając od palców. Masaż należy zakończyć głaskaniem.
Ćwiczenia ruchowe
Następstwem zabiegu operacyjnego mogą być różne zmiany w kończynie i w obrębie pasa barkowego. Zaburzeniom ulega również statyka tułowia, zwłaszcza u kobiet z silnie rozwiniętymi piersiami, co prowadzi do nieprawidłowej postawy, jak uniesienie lub obniżenie barku, przygarbienie, odstawanie łopatki albo skrzywienie boczne kręgosłupa. Ważnym czynnikiem, upośledzającym sprawność kończyny i pasa barkowego, jest też ograniczenie zakresu ruchów w stawie barkowym po stronie operowanej. Innym następstwem zabiegu operacyjnego jest zmniejszenie się kończyny i pasa barkowego. Właściwie dobrane i systematycznie wykonywane ćwiczenia ruchowe pozwalają unikać niekorzystnych następstw zabiegu operacyjnego.. Ćwiczenia ruchowe należy kojarzyć z rytmicznym oddychaniem według Zasady: ruch rąk do góry-wdech, ruch rąk ku dołowi-wydech. Obowiązuje głęboki wdech nosem, a wydech ustami. Stosunek wdechu do wydechu i przerwy powinien wynosić 2: 3: 1, czyli głęboki wdech, wolny wydech i przerwa.
Zestaw ćwiczeń
Ćwiczenia dłoni
Cel ćwiczeń: usprawnienie czynności dłoni oraz zapobieganie obrzękowi Kończyny. Pozycja wyjściowa: ćwiczenia w ułożeniu kończyny powyżej poziomu barku.
Ruchy palców: Zginanie i prostowanie,
Ruchy rozstawne i przeciwstawne palców, ruchy palców jak przy pisaniu na maszynie, podobne ruchy z wyprostowanymi palcami,
Ruchy nadgarstka-zginanie grzbietowe, zginanie dłoniowe, przywodzenie dłoni w kierunku łokciowym, ruchy okrężne,
Zaciskanie palców w pięść, wytrzymanie 3-5 sekund, wyprostowanie palców, rozluźnienie mięsni, kilka delikatnych ruchów wstrząsania kończyną,
Zginanie i prostowanie w stawie łokciowym, odwracanie i nawracanie przedramienia.

Ćwiczenia stawów obręczy barkowej
Cel ćwiczeń: zwiększenie zakresu ruchów w stawie barkowym, zwiększenie siły mięśni kończyny strony operowanej, zapobieganie obrzękowi.
Ćwiczenie 1
Pozycja wyjściowa: siedzenie na krześle z oparciem, łopatki wraz z tułowiem przylegają do oparcia, ręce oparte na kolanach, trzymają laskę nachwytem (ryc. 4). Unoszenie wyprostowanych rąk przodem w górę, zatrzymanie przez 3 sekundy. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 5).


Ćwiczenie 2
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 1. Zataczanie laską dużych kół na zewnątrz i do środka z zatrzymaniem w najwyższym punkcie przez 3 sekundy (ryc. 6).
Ćwiczenie 3
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 1. Dłonie obejmują końce laski. Ruch odwodzenia kończyny operowanej za pomocą laski bokiem w górę, zatrzymanie przez 3 sekundy (ryc. 7).


Ćwiczenie 4
Pozycja wyjściowa: siedzenie okrakiem na krześle, przodem do oparcia, tułów wyprostowany, łopatki ściągnięte, kończyny opuszczone trzymają podchwytem laskę za tułowiem. Trzykrotny odrzut wyprostowanych kończyn do tyłu. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 8).
Ćwiczenie 5
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 4. Przesuwanie laski po tułowiu w kierunku łopatek, które muszą być ściągnięte, a łokcie odrzucone do tyłu (ryc. 9).


Ćwiczenie 6
Pozycja wyjściowa: siedzenie na krześle z oparciem, z rękami wyciągniętymi do przodu i trzymającymi laskę (ryc. 10). Ruch obu kończyn przodem w górę, za głowę - zgięcie w stawach łokciowych, oparcie laski w okolicy karku z jednoczesnym, dokładnym przywiedzeniem łokci do tułowia (ryc. 11).


Ćwiczenie 7
Pozycja wyjściowa: stanie przodem przy ścianie, kończyny górne oparte dłońmi o ścianę pod kątem prostym do tułowia. Wolne „maszerowanie” palcami po ścianie, w najwyższym punkcie zatrzymanie przez 3 sekundy, odjęcie dłoni od ściany, trzykrotny ruch okrężny dłoni, rozluźnienie mięśni, kilka ruchów wstrząsania kończyną. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 12).


Ćwiczenie 8
Pozycja wyjściowa: stanie tyłem do ściany, łopatki, pośladki i pięty przywarte do ściany, kończyny górne odwiedzione pod kątem 90°. Wolne „maszerowanie° palcami po ścianie od pozycji wyjściowej w gorę, w najwyższym punkcie zatrzymanie przez 3 sekundy, odjęcie dłoni od ściany, trzykrotny ruch okrężny dłoni, rozluźnienie mięśni kończyny, kilka ruchów wstrząsania kończyną. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 13).
Ćwiczenie 9
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 8. Ruch obejmowania tułowia wykonywany w taki sposób, aby palce dotykały łopatki strony przeciwnej. Powrót do pozycji wyjściowej. Trzykrotnie pogłębiany odrzut kończyn do tyłu (ryc. 14).


Ćwiczenie 10
Pozycja wyjściowa: stanie przodem przy ścianie, kończyny odwiedzione - do kata 90°. Dalsze odwodzenie kończyny, zgięcie w stawach łokciowych, Skrzyżowanie dłoni na plecach na wysokości łopatek. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 15).
Ćwiczenie 11
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 10. Przywodzenie kończyn górnych bokiem w dół, skrzyżowanie dłoni na plecach na wysokości łopatek (ruch zapinania stanika). Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 16).
Ćwiczenie 12
Pozycja wyjściowa: stanie bokiem do ściany w odległości wyciągniętej kończyny, dłoń kończyny po stronie operowanej oparta o ścianę, druga kończyna odwiedziona do kąta 90°. Wolne „maszerowanie” palcami po ścianie od pozycji wyjściowej w gorę, w najwyższym punkcie zatrzymanie przez 3-5 sekund, odjęcie dłoni kończyny po stronie operowanej od ściany z pomocą dłoni zdrowej, trzykrotny ruch okrężny dłoni, rozluźnienie mięśni kończyny, kilka ruchów wstrząsania kończyną. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 17).


Ćwiczenie 13
Pozycja wyjściowa: siedząca lub stojąca, kończyna strony operowanej uniesiona w górę, trzyma jajowatą gąbkę lub piłeczkę. Po kilku ruchach ściskania przełożenie jej do zdrowej ręki, następnie kończyna strony operowanej uniesiona do góry wykonuje kilka ruchów wstrząsania (ryc. 18).
Ćwiczenie 14
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia. Unoszenie wyprostowanych rąk w górę (ryc. 19).


Ćwiczenie 15
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 14. Podnoszenie wyprostowanych rąk bokiem w górę (ryc. 20).


Ćwiczenie 16
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach, ręce skurczone przed klatką piersiową, łokcie w poziomie. Wyprost w stawach łokciowych, ułożenie kończyn na podłożu pod kątem 90° w stosunku do tułowia (ryc. 21).


Ćwiczenie 17
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach, ręce skrzyżowane na wysokości brzucha (ryc. 22). Przeniesienie prostych rąk w górę, w skos, do ułożenia na podłożu (ryc. 23).


Ćwiczenie 18
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach. Naśladowanie ruchów boksowania, utrzymanie chorej kończyny w górze dwa razy dłużej niż, kończyny zdrowej (ryc. 24).
Ćwiczenie 19
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach, ręce uniesione w przód. Zaciskanie dłoni w pięść, a następnie rozluźnianie mięśni z ruchami wibracyjnymi kończyny (ryc. 25).


Ćwiczenie 20
Pozycja wyjściowa: leżenie na boku zdrowym. Unoszenie ręki chorej bokiem w górę (ryc. 26).
Ćwiczenie 21
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 20. Odwodzenie ręki chorej w bok, zgięcie w stawie łokciowym, prostowanie i przenoszenie ręki w skos (ryc. 27).


Ćwiczenie 22
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 20. Zgięcie w stawie łokciowym, ułożenie dłoni na karku, trzykrotne odrzuty zgiętej kończyny do tyłu. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 28).
Ćwiczenie 23
Pozycja wyjściowa jak w ćwiczeniu 20. Zgięcie w stawie łokciowym, prostowanie kończyny i ułożenie dłoni na pośladku strony przeciwnej, wolne „maszerowanie” palcami w kierunku łopatki strony przeciwnej, zatrzymanie przez 3 sekundy. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 29).


Ćwiczenie 24
Pozycja wyjściowa: leżenie na brzuchu, ręce w bok. Ułożenie rąk na karku z akcentowanym odrzuceniem łokci w tył (ryc. 30), przeniesienie rąk bokiem w tył, ułożenie dłoni na pośladkach, podciąganie dłoni do łopatki. Powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 31 ).
Ćwiczenie 25
Pozycja wyjściowa: leżenie na plecach, ręce w bok. Przenoszenie wyprostowanych rąk do klaśnięcia nad głowę. Powrót do pozycji wyjściowej, przeniesienie wyprostowanych rąk do klaśnięcia przed tułowiem, powrót do pozycji wyjściowej (ryc. 32).

Wymienione ćwiczenia należy wykonywać 2-3 razy dziennie, od 20 do 30 minut, powtarzając każde ćwiczenie od 6 do 10 razy.


więcej na ten temat
Artykuł redakcyjny
lekarz onkolog (choroby nowotworowe)
hemoroidy

Zobacz odpowiedź
lekarza onkologa
- Najczęściej zadawane pytania usługa bezpłatna - sponsor:
Aventis Pharma
-   Zadaj pytanie
Ostatnio na Forum ...
~magi 2014-10-01 08:38:50
jesli dziecko jest zagrozone alergia, to warto podawac mu probiotyk na alergie przez okres kilku miesiecy, jest on zupelnie bezpieczny, nie powoduje z ...
Renata 2014-09-25 17:30:05
Niedawno miałam zapalenie uchyłków, dostałam od chirurga skierowanie na kolonoskopię. Mam 66 lat ( w grudniu skończę 67) a czytam, że ten zabi ...
kama 2014-09-21 06:33:46
moje dzieciątko skończyło 4 miesiące i karmie go wyłącznie piersią..co jakiś czas wykazuje reakcje alergii pokarmowej na zjedzony przeze mnie ...
SZUKAJ w Serwisie

BIULETYN

Wpisz swój e-mail
Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Amazonka po operacji
-Amazonka po operacji - Poradnik dla kobiet po odjęciu piersi
-Choroba piersi – czy rak?
-Docetaksel zwiększa wyleczalność w raku piersi
-Leczenie raka piersi
-Młode pacjentki z rakiem piersi też potrzebują chemioterapii
-Nadzieja dla pacjentek z rakiem piersi
-Najnowsze metody leczenia raka piersi
-Nowoczesna chemioterapia po usunięciu guza piersi
-Profilaktyka wtórna, czyli jak nie dać się rakowi piersi
-Rak piersi może być uleczalny
-Rejestracja nowych wskazań leczniczych preparatu docetaksel
-Ryzyko raka piersi
-Same badamy piersi
Ciekawe linki
www.rakpiersi.pl zbysw.w.interia.pl/Web_1/
Zrób to dla siebie
AVENTISRaz w miesi±cu
Zrób to dla siebie
Nie bój się i zbadaj piersi:
Zbadaj się po k±pieli
1. Połóż się ...dalej
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz

3 chora na śmierć 80.48.126.12
2012-02-16 20:19:45

Jego można poskromić na krótko ale nie pokonać. To bydle i tak was przechytrzy....
2 racja 193.34.2.1
2012-02-15 13:59:56

zgadzam się
1 Piotr 78.8.157.60
2012-02-14 10:32:31

Wiecie dlaczego artykuł ma taką niską ocenę, bo prawdopodobnie tak jak ja większość tzw. "oceniających" daje 2 punkty niechcący, próbując przejść na 2-gą stronę artykułu. Proponuję zmienić położenie skali ocen.



Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2014
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.